Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
14 August 2020 /  جمعه ۲۴ مرداد ۱۳۹۹

گذر انسان از موانع خودساخته

فرد باید برای خود این مسئولیت را احساس کند که در درون خویش رفتارهای و باورهای غیر عقلانی، ضد انسانی و ضد اجتماعی را مورد کار و توجه قرار داده و آنها را به تدریج برطرف سازد تا به فردی عقلایی، انسان دوست و اجتماعی تبدیل شود.

چرا دچار انفعال هستیم؟ زیرا فکر می کنیم که نه اراده ی ما مردم، بلکه اراده ی بیگانگان است که می تواند باعث تغییر شود.

زیرا فکر می کنیم که نه اراده ی ما مردم، بلکه اراده ی بیگانگان است که می تواند باعث تغییر شود.

سفارش های خودرهاگران به هموطنان

با کار جمعی و ساختن تیم های شهروندی در مسیر پایان دادن به عمر رژیم تلاش کنیم.

۲۵ بهمن: روز فریاد و کنش، نه روز سکوت و انفعال

آزادی پربهاست و هیچ ملتی بدون پرداختن این بها به آن دست نمی یابد. سازماندهی راه منطقی دست یابی به آزادی است.

مروری بر پایه های فکری سازمان خودرهاگران در آستانه سومین سالروز تاسیس آن

ما به دنبال یارگیری و جذب نفر نیستیم، ما در پی ترویج اندیشه ی انسان مداری و قدرت اجتماعی در جامعه ی ایران هستیم. تاکتیک ما در شرایط کنونی و برای پیاده کردن استراتژی سازمان عبارت است از اجتماعی کردن این اندیشه. یعنی بردن فکر خودرهاگری، انسان مداری و قدرت اجتماعی به درون لایه های مختلف جامعه ی ایرانی.

گفتم و گفت: تسلیم فقر و ناامیدی نشو

ولی‌ این کار نیازمند کار جمعی است. نیازمند این است که آدم ها در مورد مشکلاتشان با هم صحبت کنند. با هم هفکری کنند و دنبال راه حل باشند، یعنی منتظر نشینند. دست به کار بشن.

خودرهاگران: از عقل و شهامت بهره بریم و شرایط را تغییر دهیم.

اگر کسی به واسطه ی تلاش دیگری آزاد شد نه استفاده از آن را می شناسد و نه راه نگهداری از آن را. در نتیجه به سرعت آن را از دست می دهد.

معجزه حاصل اراده های بزرگ است.

معجزه حاصل اراده های بزرگ است.

ناامیدی ساختگی میلیون ها ایرانی – کورش عرفانی

آزاد کردن ایران و پایان بخشیدن به عمر رژیم ورشکسته ی جمهوری اسلامی نه فقط ممکن که آسان است، اما همتی می خواهد که باید این ناامیدان مصنوعی، این ناامیدان خودخواسته، به خرج دهند، از دروغ گفتن به خویش دست بردارند، عنصر شهامت را در خویش تقویت کنند و بیایند در صحنه ی مبارزه و به فراخور توان خویش، مسئولیت قبول کنند و به این ترتیب، بازیگران حرکتی شوند که شانس موفقیتی بالا دارد و در پس آن، ایرانی را خواهیم داشت آباد و ایرانیانی آزاد.

خودرهاگری: فرایندی پویا و پایان ناپذیری

وقتی من و شمای ایرانی، در داخل یا خارج، در همین سال ۱۳۹۰، اراده می کنیم که با رهایی از بندهای درون، که ما را ضعیف و ناتوان جلوه می دهد، آغاز گر حرکت درچنین مسیری باشیم و به خودباور داشته باشیم، می توانیم حدس بزنیم که روزی در جایی از این هستی بیکران، وجدان ما شاد و شعور ما مفتخر خواهد بود که در ساختن آن جهان پرشکوه نقشی داشته است.