Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
27 May 2020 /  چهارشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۹

خودرهاگران: روش درست ایجاد تیم های دانشجویی برای ساختن شبکه ها.

یک تیم دانشجویی جلساتی را به طور غیر علنی و با رعایت نکات امنیتی برگزار می کند. در هر جلسه ای به موضوع تحلیل اوضاع، برداشت از ضروریات مبارزه، پیشنهاد و ابتکارات، تصمیم گیری در باره ی یک طرح کاری مشخص، برنامه ریزی برای اجرا و در نهایت تقسیم کار برای اجرا صحبت و تبادل نظر به عمل می آبد.

خودرهاگران: با ارسال آموزش های سازماندهی به کارگران یاری برسانیم.

یک جمع کارگری در یک کارخانه یا کارگاه می تواند با حداقل دو نفر کار خود را آغاز کند. بعد از آن این دو نفر می توانند نفر سوم و چهارم را بی سر و صدا به خود ملحق سازند.

گفتاری درباره ی سازماندهی مبارزاتی در سوریه و مقایسه ی آن با ایران

 گفتاری درباره ی سازماندهی مبارزاتی در سوریه و مقایسه ی آن با ایران دکتر کورش عرفانی تولیدی از رادیو اتحاد http://khodrahagaran.org/radioetehad/mp3/Syria-1.MP3    

سازماندهی در قیام سوریه (تجربه ها و آموزش ها)

با اتکاء به این تجارب، سازمان خودرهاگران از همه کنشگران داخل کشور می خواهد که ارجحیت کاری خود را بر روی «خودسازماندهی» در محل بگذارند و با تشکیل واحدهای محلی در دانشگاه و کارخانه و مدرسه و اداره و محله های زندگی خود، حداقلی از کار سازمان یافته جمعی و به تدریج شبکه سازی را شکل دهند. آموزش ها برای این منظور موجود است و بخصوص از این وبسایت دیدن کنید: www.sazmadenehi.org

فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی… (بخش دوم)

تا زمانی که روشنفکر ما دست به گِل نبرد و نرود در درون واقعیت ها، و روش تحقیق را پیدا نکند، و تابع نتایج مستندِ بدست آمده از پژوهش خودش نباشد، در کار روشنفکری بیشتر ادیب است تا روشنفکر.

متن رسیده: آیا در روز جمعه ترک و فارس، دست در دست هم به یاری دریاچه ارومیه خواهند شتافت؟

به محض اینکه این چنین وضعیتی رخ داد (درگیری های ساختگی با طرح توهین قومیتی)، به سرعت اطراف این دو گروه خالی شود. در این شرایط، هم امکان پیوستن جوانان به این دعواها کمتر می شود – چون افراد در این شرایط از اکثریت پیروی می کنند و از معرکه دور می شوند – هم وقتی پلیس بخواهد به جماعت حمله کند؛ در واقع فقط می تواند نیروهای خودش را بزند که این هم غیرممکن است!

فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی؛ غلبه بر استبداد (بخش اول)

نکته دوم، نویسندگان جامعه اند. آنها متوجه این موضوع نیستند که اگر نتوانند، خطّ قرمز مابین خلاقیتِ ادبی و گرایش های سیاسی را حفظ کنند، می افتند به همان چیزی که شما به آن «تحلیل ایمانی» می گویید. یعنی تحلیلی مبتنی بر «اعتقاد». اعتقادی که از «سازمان» گرفته شده، و دانشی که برای بسط آن مورد استفاده قرار می گیرد. در صورتی که چنین انسانی شاید هیچوقت به دنبال این نباشد که بر اساس فکت ها آن اعتقاد را بسنجد و ببیند که آیا کاربردی دارد یا نه.

با بیکاری چه کنیم؟

از آن جا که در بسیاری از خانواده های ایرانی حداقل یک فرد بیکار وجود دارد این جنبش اعتراض به بیکاری می تواند به سرعت توجه جامعه را به خود جلب کند و تبدیل به یک مسله مسئله ی ملی شود. به هر روی هدف آن است که دولت به طور جدی با این موضوع برخورد کند و به سوی کارهای بنیادین برای کاهش بیکاری رود.

مردم می توانند صحنه شلوغ کن ها را به خانه بفرستند.

تا زمانی که صحنه به اندازه ی کافی از عناصر فاقد دانش یا درک یا بی ثبات خالی نشود برای نیروهای کیفی بسیار دشوار است که بتوان تلاش برای تغییر را به ثمر رساند.

فاجعۀ انسانی بار دیگر آفریقا را در بر میگیرد!

اینگونه مشارکتهای جمعی نمونه هائی خواهند بود که تضمین موفقیّت در کار جمعی بر فائق آمدن بر مشکلات اجتماعی در عمل را بما نشان خواهند داد.