Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
22 February 2020 /  شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۸

سندیکالیسم در ایران – بخش یاز دهم

بالاخره، مرحوم «مدرس» و همراهانش با کمک دولت در پنج محل تهران عده‌ای اوباش و مردمان بیسواد و بارفروش‌های میدان و جمعی از کسبه مرتجع بازار را جمع کرده، اتحادیه پنج محل تهران را علیه روزنامه ” حقیقت ” (که سمبل مبارزات سندیکائی کارگران بود) تشکیل دادند. مدتی جمعیت را برای سوزاندن روزنامه ” حقیقت ” تحریک و تشجیع می نمودند

خودرهاگران: روش درست ایجاد تیم های دانشجویی برای ساختن شبکه ها.

یک تیم دانشجویی جلساتی را به طور غیر علنی و با رعایت نکات امنیتی برگزار می کند. در هر جلسه ای به موضوع تحلیل اوضاع، برداشت از ضروریات مبارزه، پیشنهاد و ابتکارات، تصمیم گیری در باره ی یک طرح کاری مشخص، برنامه ریزی برای اجرا و در نهایت تقسیم کار برای اجرا صحبت و تبادل نظر به عمل می آبد.

سندیکالیسم در ایران (بخش دهم)

کارگران چاپخانه‌ها دولت را تهدید کردند که اگر روزنامه‌ها را از توقیف در نیاورد، آنها کارهای چاپی دولت را انجام نخواهند داد و بدین سبب ۲۰۰ نفر از کارگران چاپخانه‌های وابسته به ” شمسکا ” دست به اعتصاب زدند.

خودرهاگران: مبارزه برای کسب آزادی دانش خود را دارد.

آرزوی آزادی باید در قامت سازمان یافته ی خود بروز کند. هر که آزادی می خواهد باید سازماندهی کند. می توان با آرزوی آزادی مرد اما به آن دست نیافت، اگر سازماندهی برای دستیابی به آن نباشد.

سازمان سیاسی چیست؟

باید دید به این معنای مشخص چند سازمان سیاسی ایرانی داریم؟

خودرهاگران: ایجاد یک رسانه سیاسی مستقل

یکی از وظایف مهم اپوزیسیون ایجاد یک رسانه مستقل است که باید در اختیار نیروهای مختلف سیاسی باشد و بتواند به عنوان ابزار آگاهی رسانی و آموزشی عمل کند.

سندیکالیسم در ایران – بخش نهم

ای شما، شما ای کارگران و رنجبران و توده حقیقی ملت، ایران شما، ای فرزندان قاعدین تمدن، هنوز در بستر غفلت خجلت‌بار خویش غنوده و جایگاه مردان کار را به کسالت و کثافت آلودید. سر از خواب غفلت بردارید و دیده بگشائید، نظری به صحنه گیتی افکنید. جنبش اقدام عالم را بنگرید. صیحه دعوت کارگران و رنجبران عالم را به سوی رضوان اتحاد و اتفاق بشنوید. برخیزید و با قدم‌های رسا به سوی آن دعوت بشتابید.

خودرهاگران: آن چه در مردم باور نسبت به قدرت خویش پدید می آورد کار عملی است.

با مشاهده ی عمل مادی کنشگران سیاسی است که مردم عادی می فهمند چه قدرت عظیمی در آنها موجود است و با آن چه ها که نمی توان کرد. وقتی باور به قدرت خویش در مردم شکل گرفت، توده ها قادر به هر کاری هستند و دیوار انفعال و ترس فرو می ریزد.

راه پایان بخشیدن به انفعال اکثریت جامعه

در هر کجا که پتانسیل مبارزاتی وجود دارد کار جمعی و سازمان یافته را آغاز کنیم و هدفمان روشن باشد: کنش.

خودرهاگران: خردگرایی در کار سیاسی یعنی واقعیت را به طور دقیق شناختن

برای بسیاری از ما حضور در سیاست از سر احساس است. احساس هم کم و زیاد و بالا و پایین دارد. به همان نسبت هم فعالیت سیاسی ما دائم دستخوش تغییراتی است که باعث می شود هیچ کار جدی و درازمدتی را نتوان برنامه ریزی و اجرا کرد.