Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
۲ اردیبهشت ۱۳۹۸پخش زنده رادیو اتحاد
22 April 2019 /  دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸

پادزهر فرهنگ استبدادی، قدرت اجتماعی ست

فرهنگ استبدادی فرقه گرایان به خاطر جوهر و جهان بینی انحصار طلبی اش نه می تواند و نه تمایلی دارد، که از روش جمع گرایی و تشکل یافته ی دمکراتیک در برخورد با معضلات سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی استفاده نماید و نیروهای اجتماعی پراکنده را در این راستا گرد هم بیاورد تا با کار آگاهانه جمعی و تشکل یافته، یک قدرت اجتماعی را بنا نماید.

گذر از انقلاب اسیدهای معده به دمکراسی

شناخت نظری شورش ها، بررسی نمونه های تاریخی موجود، بیرون کشیدن راهکارها، آموزش دادن راهکارها و در بین آنها، آموزش خودسازماندهی اجتماعی به لایه هایی که توان جذب این آموزش و اجرای آنها را دارند: شاید یک درصد از جمعیت کنونی جامعه. تمرکز نظری و عملی روی تبدیل شورش به جنبش سبب می شود که اپوزیسیون بتواند از وقت و امکانات و دانش خود در مسیری استفاده کند که قابلیت عملی وقوع دارد.

قدرت اجتماعی چیست؟

قدرتی است که از مجموع توان نهادهای سازمان یافته ی شهروندی به وجود می آید و از حقوق مردم دفاع می کند.

آیا اپوزیسیون ایرانی به اندازه ی کافی به قدرت اجتماعی می پردازد؟

بخش عمده ای از اپوزیسیون به قدرت سیاسی نظر دارد و تغییر دمکراتیک از بالا را مد نظر قرار می دهد. اما از آنجا که دمکراسی جز با مشارکت نهادینه ی مردم ناممکن است تلاش اپوزیسیون برای استقرار دمکراسی در ایران نیز یا ناکام مانده است یا در نهایت تبدیل به تغییر از بالا با خصلت غیر اجتماعی خواهد شد.

دستیابی به جامعه ی انسانی

گام نخست: جایگزین کردن حاکمیت استبدادی با حاکمیتی دمکراتیک

راهنمایی تشخیص جایگزین واقعی

منتسکیو می گوید: «برای این که یک رژیم سقوط کند به دو چیز نیاز است: نخست آن که آن رژیم قادر به ادامه ی حیات نباشد و دیگر آن کسی بیاید آن را جایگزین کند.»

پیشنهاد روش و راه تغییر بنیادین و درازمدت جامعه

دستیابی به جامعه ی انسانی:

۱- باور به انسان مداری ۲- خودسازماندهی اجتماعی

مروری بر پایه های فکری سازمان خودرهاگران در آستانه سومین سالروز تاسیس آن

ما به دنبال یارگیری و جذب نفر نیستیم، ما در پی ترویج اندیشه ی انسان مداری و قدرت اجتماعی در جامعه ی ایران هستیم. تاکتیک ما در شرایط کنونی و برای پیاده کردن استراتژی سازمان عبارت است از اجتماعی کردن این اندیشه. یعنی بردن فکر خودرهاگری، انسان مداری و قدرت اجتماعی به درون لایه های مختلف جامعه ی ایرانی.

خودرهاگران: از حالا سازماندهی کنیم.

برای سازماندهی نیاز به یک نفر است که سراغ نفر دوم برود. از زمانی که دو نفر با هم کار می کنند کار سازمان یافته آغاز می شود.

اگر قدرت اجتماعی، یعنی قدرت سازمان یافته مردم وجود داشته باشد، هم می توان رژیم را سرنگون کرد، هم گذار دمکراتیک را مدیریت کرد، هم در رژیم بعدی نقش ضد قدرت را ایفاء کرد.

اگر قدرت اجتماعی، یعنی قدرت سازمان یافته مردم وجود داشته باشد، هم می توان رژیم را سرنگون کرد، هم گذار دمکراتیک را مدیریت کرد، هم در رژیم بعدی نقش ضد قدرت را ایفاء کرد.