Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
16 August 2022 /  سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱

۲۵ بهمن: روز فریاد و کنش، نه روز سکوت و انفعال

آزادی پربهاست و هیچ ملتی بدون پرداختن این بها به آن دست نمی یابد. سازماندهی راه منطقی دست یابی به آزادی است.

مروری بر پایه های فکری سازمان خودرهاگران در آستانه سومین سالروز تاسیس آن

ما به دنبال یارگیری و جذب نفر نیستیم، ما در پی ترویج اندیشه ی انسان مداری و قدرت اجتماعی در جامعه ی ایران هستیم. تاکتیک ما در شرایط کنونی و برای پیاده کردن استراتژی سازمان عبارت است از اجتماعی کردن این اندیشه. یعنی بردن فکر خودرهاگری، انسان مداری و قدرت اجتماعی به درون لایه های مختلف جامعه ی ایرانی.

سندیکالیسم در ایران – بخش یاز دهم

بالاخره، مرحوم «مدرس» و همراهانش با کمک دولت در پنج محل تهران عده‌ای اوباش و مردمان بیسواد و بارفروش‌های میدان و جمعی از کسبه مرتجع بازار را جمع کرده، اتحادیه پنج محل تهران را علیه روزنامه ” حقیقت ” (که سمبل مبارزات سندیکائی کارگران بود) تشکیل دادند. مدتی جمعیت را برای سوزاندن روزنامه ” حقیقت ” تحریک و تشجیع می نمودند

سندیکالیسم در ایران (بخش دهم)

کارگران چاپخانه‌ها دولت را تهدید کردند که اگر روزنامه‌ها را از توقیف در نیاورد، آنها کارهای چاپی دولت را انجام نخواهند داد و بدین سبب ۲۰۰ نفر از کارگران چاپخانه‌های وابسته به ” شمسکا ” دست به اعتصاب زدند.

سازماندهی اجتماعی یعنی چه؟

سازماندهی عبارت است از انجام یک کار جمعی به صورت منظم و حساب شده. سازماندهی اجتماعی یعنی شهروندان به صورت سازمان یافته (منظم و حساب شده) با هم کار جمعی می کنند.

قدرت اجتماعی چیست؟

قدرت اجتماعی قدرت سازمان یافته ی مردم است. مردمی که از موضوعات جامعه آگاه هستند و برای دفاع از منافع خود اقدام به سازماندهی خویش می کنند.

گفتم و گفت: بالاخره سازمان های سیاسی چه باید کنند که موفق شوند؟

آنها باید فن سازماندهی را آموزش دهند. یعنی به مردم روش های خودسازماندهی اجتماعی را بیاموزند، این که چگونه باید جمع های شهروندی را شکل داد، چگونه باید اتحادیه و شورا و انجمن ساخت، چگونه باید شوراهای محلی درست کرد و یا شبکه های اجتماعی را سازماندهی کرد.

سندیکالیسم در ایران – بخش نهم

ای شما، شما ای کارگران و رنجبران و توده حقیقی ملت، ایران شما، ای فرزندان قاعدین تمدن، هنوز در بستر غفلت خجلت‌بار خویش غنوده و جایگاه مردان کار را به کسالت و کثافت آلودید. سر از خواب غفلت بردارید و دیده بگشائید، نظری به صحنه گیتی افکنید. جنبش اقدام عالم را بنگرید. صیحه دعوت کارگران و رنجبران عالم را به سوی رضوان اتحاد و اتفاق بشنوید. برخیزید و با قدم‌های رسا به سوی آن دعوت بشتابید.

اصول و روش های براندازی دیکتاتوری – قسمت دوازدهم (قسمت آخر)

گفته شده که آزادی بدون پرداخت بهای آن هرگز به دست نمی آید. هیچ نیرویی از بیرون برای آزاد کردن مردم ایران نخواهد آمد و ایرانیان باید یاد بگیرند که چگونه و به چه نحوی خود را آزاد سازند. مسلما این آزادی به آسانی به دست نخواهد آمد، ولی چنانچه مردم موفق شده و آن را به دست آورند، لازم است پیش بینی های دقیق و لازم به دست افراد با ایمان به آزادی، در وضع قوانین و اجرای آنها به عمل آید، تا هرگز اجازه داده نشود در زمانی دیگر، دیکتاتوری دیگر، این کالای گران بها را که با پرداخت هزینه ای سنگین بدست آمده است، دوباره از ما بگیرد

اصول و روش های براندازی دیکتاتوری – قسمت دهم

حالت ایده آل برای حرکت همان اعتصاب های گسترده و سراسری می باشد ولی برای آغاز آن، باید حس نافرمانی مدنی و عدم همکاری در مردم بیدار شده و به آن عمل گردد تا اثرات آن بر رژیم مشهود بوده و با درمیان آوردن مسائلی که کارگران و کارمندان و طبقات دیگر اجتماع را تحریک می کنند اعتصاب های عمومی را آغاز و همه گیر نمود. زمانی که تاثیر روانی (وحشت از خشونت) و ایده ئولوژیکی (مذهب) رژیم، که آن را فاکتورهای غیر ملموس می نامیم،