Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
18 July 2019 /  پنج شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۸

اصول و روش های براندازی دیکتاتوری – قسمت دوم

شرح وضعیت جامعه:
باید بدانیم که هر حکومتی، هر قدر بزرگ و قوی، هر قدر بی رحم و سرکوبگر، با هر چقدر نیرو که در اختیار داشته باشد، در نهایت برای ادامه دادن به حکومت کردن نیاز به “مردم” دارد و بدون “مردم” و همکاریشان در زمینه های مختلف اجتماعی حکومت قدرتی نداشته و به طور عملی فلج خواهد بود و بسیج و سپاه و لباس شخصی و غیره هم در این حالت و بدون “مردم”، قادر به هیچ کاری نبوده و کمکی برای حکومت نخواهند بود.
هر کدام و هر نفر از “مردم” دانه ای از زنجیر بلندیست که قدرت رژیم را نگهداری کرده کمک به سرکوب خویش می کند و عدم همکاری هر نفر، از استحکام و قدرت این زنجیر کم کرده و در نهایت آنرا می شکند. نمونه اجتماع ناراضی را دوباره بررسی کنیم.
در خانواده پدر و مادر و فرزندان هرکدام به فراخور وضعیت شان در اجتماع از شرایط حاکم ناراضیند، در اجتماع متشکل از همان خانواده ها کارگران و کارمندان، استادان و معلمان، دانشجویان و دانش آموزان، پیشه وران و مغازه داران، زنان و دختران و همگی اقشار از حکومت ناراضیند، ولی هر کدام به تنهائی همگی وظایف کاری و اجتماعی و دولتی را برای ادامه معاش زندگی و روال پیشرفت شرایط انفرادی خود را انجام می دهند وبدین ترتیب، جامعه ای ناراضی رژیم دیکتاتورئ را بر روی پا نگهداشته و با کنترل گروهی که نارضایتی خود را گاه بگاه نشان می دهند، تمام چرخهای حکومت به دست همان مردم ناراضی به خوبی می گردد و در اجتماعی خاموش و منفعل، رژیم، پایه های سرکوب بیشتر را استحکام داده و به خودسری و دیکتاتوری ادامه می دهد.
نکته مهم را توجه کنید!
که این شما مردم هستید که با تمام نارضایتی و انزجار از رژیم، با همکاری خود و قبول و انجام دستورات حکومت (گرچه با اکراه) ، چرخ های حکومت ملایان و پاسداران را می چرخانید و پایه های آن را تحکیم می کنید! کاری که هزاران چاقوکش و چماق دار و تفنگ بدست از آن عاجزند، شما مردم به رایگان انجام داده و بی آن که خود بدانید رژیم و اربابها را بر سر کار نگاه می دارید. بله، شما مردم با تمام نفرت و آزردگی، عامل اصلی ادامه حیات ملایان و چاقو کشانشان هستید.
با احساس رضایت از این که با همه جنایات و فساد و اختناق، با شما کاری ندارند، از کارهایی که با دیگران می کنند چشم می پوشید، تا روزی که به سراغ خودتان بیایند و با شما هم کاری داشته باشند. خاموشی و تجاهل به ندیدن و ندانستن به هیچ روی شما را از نظر جانی و مالی تامین نمی کند و تضمین نمی دهد. و همان گونه که پدران و مادرانمان بدون توجه و نگرانی از آینده نسل پسین و فرزندانشان، تسلیم بی قید و شرط شیادان عمامه بسر شدند، ما هم بدون فکر به آینده خود و فرزندانمان آنان را فدای ترس و خاموشی و امنیت فردی خودمان نموده و نا خواسته سرنوشت شومی برایشان تدارک می بینیم.
حال اگر اماده اید که این نارضایتی را از فکر به عمل درآورید و برای رهایی از دست ظالمان بپا خیزید، بدانید که در همان لحظه جویباری باریک در راه براندازی رژیم حاکم به راه افتاده که به جویبارهای دیگر مقاومت پیوسته، نهرها و رودخانه هایی را می سازید که در نهایت به سیل خروشان و خشمگین مردمی تبدیل شده هر چیز و هر کسی را بر سر راه خود نابود می کند. همیشه بخاطر داشته باشید که جویبار و نهر و یا صد نفر و هزار نفر غیر مسلح هیچ شانسی در مقابل سرکوبگران و آدمکشان تا دندان مسلح نداشته و در مقابل یورش آنان شکست خورده و مجبور به تسلیم اند، پس، باید در همه موارد نافرمانی مدنی از رودخانه و سیل استفاده کرد، یعنی با تعدادی چنان زیاد و انبوه با آنان روبرو شویم که در همان لحظه اول بدانند هیچ شانسی برای غلبه کردن بر این نیرو را ندارند.

فن اعتراض گری
بگذارید یک بار مرور کنیم که سرکوبگران با تعداد اندک خود چگونه موفق می شوند شمار انبوهی از تظاهرکنندگان را مهار کنند. تاکتیک سرکوبگران بسیار ساده و عملی است:
• حمله به گروهی کوچک با حد اکثر خشونت و خونریزی، جدا کردن عده ای دیگر از انبوه مردم و کتک زدن دسته جمعی و بی رحمانه آنان، دستگیری و انداختن آنها در خودروهای آماده از پیش و دور کردنشان از گستره عملیات. دلیل استفاده از این تاکتیک این است که بر حسب تجربه می دانند:
۱٫ افرادی که در صفوف مقدم مردم هستند جسورتر، خشمگین تر و در نتیجه خطرناک تر از سایر مردم در صفوف عقب تر اند.
۲٫ حمله بی رحمانه و اعمال خشونت کامل به مردم نشان می دهد که اگر بایستند و مقاومت کنند چه سرنوشتی در انتظارشان است.
۳٫ خشونت و به ویژه دیدن خون و کسانی که در خون خود غرقند اثری بسیار منفی بر دیگران گذاشته پایه های مقاومت شان را سست نموده و آنان را به فکر ترک صحنه و فرار می اندازد.
۴٫ : کتک زدن بی رحمانه ، دستگیری و دور نمودن افراد مقدم در صف که در بین آنها اکثرا سرکردگان گروههای مقاوم هم وجود دارند که مردم را به ایستادگی و عمل تشویق می کنند، معمولا در بین مردم تجسم لشگر بی سردار را به وجود آورده آنان را برای برداشتن قدم بعدی گمراه و متزلزل می کند و در نهایت، چون نمی دانند چه کنند، یا فورا محل را ترک کرده و یا در مقابل حملات بعدی سرکوبگران مقهور و مجروح شده و زیر دست و پا می مانند. مخصوصا زنان و افراد مسن تر با توان بدنی کمتر .
و نتیجه آنست که تا کنون دیده ایم، حال دوباره این سئوال پیش می آید که به چه وسیله ای می توان با این نیروها مقابله کرده بر آنان چیره شد؟ با تفنگ و خشونت که نقطه قدرت آنهاست و بیشتر از ما تفنگ و گلوله دارند، یا با اراده آهنین برای براندازی از راه مقاومت منفی و نافرمانی مدنی؟
طرح ریزی شروع عملیات
درمقدمه برنامه، محرمانه نگهداشتن، پنهانکاری و انجام عملیات به طور زیرزمینی مسئله ای مشکل برای حرکت است، به ویژه که تقریبا در برخی موارد غیر ممکن نیز می باشد که از پلیس و یا ماموران مخفی و امنیتی و اطلاعاتی رژیم، مقاصد و هدفهارا پنهان نگاه داشت.
باید این اصل روشن شود که پنهانکاری نه تنها از ترس سرچشمه می گیرد، بلکه باعث ایجاد ترس نیز می شود و منجر به کند شدن مبارزه، و کمبود شمار مردمی می شود که بایستی در یک حرکت ویژه سرنوشت ساز شرکت کنند. در ضمن کمک می کند که سوءظن بین افراد خودی ایجاد شده، شاید همدیگر را متهم به همکاری با رژیم و یا لو دادن حرکت ها و افراد بکنند. در مقابل، باز بودن در مورد برنامه ها و نقشه ها این عیب ها را نداشته بلکه حتی این فکر را تقویت می کند که حرکت بسیار بزرگ و توانمند است و نیازی به پنهانکاری ندارد.
البته مسئله پیچیده تر از آنست که در اینجا به طور خلاصه تشریح شده و مسلما بخش های مهمی از تشکیلات همیشه بایستی بطور مخفیانه کار کند. باید که پویایی و رهبری جنبش ( مقاومت مدنی) و امکانات پژوهشگری، جاسوسی و اطلاعاتی رژیم به طور کامل و تا سرحد امکان درست و بدون اشتباه و یا خوشبینی و به گونه ای شفاف، به هر وسیله بررسی و درنظر گرفته شود.
به طور نمونه تهیه نوشتار ها، چاپ و انتشار روزنامه ها و آگهی ها و شبنامه های زیرزمینی، ایستگاه های رادیوئی که بتوان در داخل ایران بپا کرد و همچنین عوامل خودی در داخل رژیم که می توانند تصمیم گیری ها و حرکت نیرو ها و نحوه اجرای عملیات سرکوبگران برای کنترل خشونت آمیز را به آگاهی برسانند، عملیاتی هستند که حتما باید مخفی نگاهداشته شده از بروز هر گونه اطلاعات در این مورد باید به شدت پرهیز و جلوگیری نمود.

 


برچسب : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

دیدگاه های این مطلب


در این مبحث حرفهای تازه ای میشنویم که هرگز نشنیده ایم.امید است که آثار مثبت این صحبتهارادراین جامعه خودباخته ببینیم. علت اصلی در جا زدن ما انفعال جامعه در برابر سرکوبهاست واظهارات بی اثری هم که از سوی اپوزیسیون ابراز میگردد به عقب نشینی رژیم کمکی نمیکند.مگر اینکه با نهادینه کردن حفوق مسلم شهروندی در کنار سازماندهی به روشهای مبارزاتی کارآمدی دست یابیم.



بادرود
در قبل از انقلاب ۵۷ سازماندهی و تامین مالی توسط آخوندها انجام میشد و همین امر در زمان شورش ها بکار امد
در این مهم بسیار هوشمندانه و برنامه ریزی شده بایستی انجام پذیرد
در صورت تحقق این کنشگران تحت یک تشکل خودباوری قرار خواهند گرفت و بسیار ارزشمند است
به امید پیروزی



باسلام ودرودفراوان آقای عرفانی عزیز اوایل صحبتهای شما من معترض بودم که چرادکتر فقط به یک درصدی تکیه کرده الان متوجه شدم ما باچه دسته مردم طرف هسیم بله راست گفتین که یک درصدی ..آبادی آزادی



ارسال نظر