ما برای محو دیکتاتوری مبارزه می کنیم، نه برای تعویض دیکتاتورها.
ما برای محو دیکتاتوری مبارزه می کنیم، نه برای تعویض دیکتاتورها.
دیکتاتوری
مبارزه با رژیم از راه تغییر دادن خود
هر چند من و شما مشکل قدرت گرایی نداریم، اما بی شک مشکلات دیگری داریم که در تقویت این رژیم بی تاثیر نیست. به همین دلیل، پیشنهاد من این است که در لابلای خانه های ذهن خودمان جستجو کنیم و ببینیم چه عناصری درخانه های ذهن ما لانه کرده است که به قدرت و دوام رژیم کمک می کند.
بازگشت به انسان، افقی برای خروج از بن بست تاریخ سیاسی ایران
ظهور «فردیت انسان مدار» در جامعه ی ایرانی تولد آزادی خواهی نهادینه است، آغاز بسترسازی برای مشارکت فعال و سازمان یافته در امر عمومی است، زمینه ساز ظهور قدرت اجتماعی و شکل گیری جامعه ی مدنی است. استقرار انسان مداری در دالان های ذهن فردی و رفتارجمعی ایرانیان گشایشی است به دریچه ی فهم دیگری، احترام متقابل، رعایت حریم شخصی سایرین و احترام به قانون.
حکومت مردم بر مردم
نه به حکومت دیکتاتوری
نه به حکومت وابسته
نه به حکومت طبقاتی
نه به حکومت نخبگان
آری به حکومت مردم بر مردم.
از حالا تا آن موقع چه روی خواهد داد؟
جنبش می تواند با تصرف مراکز مهم رژیم و بازداشت آمران و عاملان جنایت و غارت به عمر رژیم جمهوری اسلامی خاتمه دهد.
درباره ی خودسازماندهی
خودسازماندهی یعنی اعضای یک جمع به طور مشترک تصمیم گیری می کنند. میان خود تقسیم کار می کنند و سپس با هماهنگی شروع به اجرای تصمیمات می کنند.
سازماندهی باید به خودسازماندهی تبدیل شود.
تصور این که در نظام های دیکتاتوری-پلیسی-امنیتی یک حزب یا تشکل سیاسی بتواند توده ها را سازماندهی کند تصور ساده انگارانه ای است. سازماندهی باید به خودسازماندهی تبدیل شود.
خودسازماندهی بهترین شیوه ی کار جمعی می باشد.
در کشورهای دیکتاتوری که امکان وجود تشکل های سیاسی مانند حزب ناممکن است، خودسازماندهی بهترین شیوه ی کار جمعی می باشد.
مروری بر پایه های فکری سازمان خودرهاگران در آستانه سومین سالروز تاسیس آن
ما به دنبال یارگیری و جذب نفر نیستیم، ما در پی ترویج اندیشه ی انسان مداری و قدرت اجتماعی در جامعه ی ایران هستیم. تاکتیک ما در شرایط کنونی و برای پیاده کردن استراتژی سازمان عبارت است از اجتماعی کردن این اندیشه. یعنی بردن فکر خودرهاگری، انسان مداری و قدرت اجتماعی به درون لایه های مختلف جامعه ی ایرانی.