Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
30 July 2021 /  جمعه ۸ مرداد ۱۴۰۰

مردم و اپوزیسیون: غایبان بزرگ معادله ی آینده ی ایران – کورش عرفانی

بخش کوچکی از این یک درصد نیرویی است که به راستی می توانید در آغاز کار روی آن حساب کنید و به تدریج افزایش می یابد. باید به آنها ضرورت کار سازمان یافته راتوضیح داد، فن سازماندهی را آموزش داد و به هر طریق ممکن از آنها حمایت مادی و غیر مادی به عمل آورد. دوم این که در اپوزیسیون باید تولیدکنندگان ادبیات سیاسی و کنشگران سیاسی را از هم تفکیک کرد.

خودرهاگران: وجود چیزی به اسم اتحاد فقط در عمل معنا می یابد.

تعبیر بسیاری از اتحاد «در کنار هم نشستن» است، در حالی که اتحاد بیشتر به معنای «همکاری کردن» است. اتحاد سیاسی هدف نیست ابزار است. دائمی نیست، موقت است. آرمان گرایانه نیست کارکردی است.

خودرهاگران: اوضاع رو به بحران است، سازماندهی کنید

سازمان خودرهاگران با باور خود از همان ابتدای فعالیت خویش تاکنون به ضرورت سازماندهی اقدام به تاسیس یک سایت تخصصی در این زمینه کرده و هم چنین یک رادیو ماهواره ای را در دست راه اندازی دارد. علاقمندان به آموزش سازماندهی با ما تماس بگیرند.

خودرهاگران: یک شانس تاریخی پیش روی ماست، آن را هدر ندهیم.

این که این شرایط به فروپاشی آن منجر شود و از دل آن بتوان رژیم را به سرنگونی کشاند بستگی مستقیم به هشیاری مردم و کسب آمادگی آنها برای این کار دارد. لازمه ی اصلی این کنشگری سازماندهی است، یعنی کار جمعی برای آموزش، کسب آمادگی و عمل.

خودرهاگران: آیا اپوزیسیون قدرت کنشگری در ایران را دارد؟

اپوزیسیون در معنای واقعی آن مجموعه ای است از نیروهای متفاوت سیاسی که برای یک هدف مشترک همسویی می کنند و دارای برنامه و توان عملی در جهت تغییر رژیم می باشند.

خودرهاگران: خردگرایی در کار سیاسی یعنی واقعیت را به طور دقیق شناختن

برای بسیاری از ما حضور در سیاست از سر احساس است. احساس هم کم و زیاد و بالا و پایین دارد. به همان نسبت هم فعالیت سیاسی ما دائم دستخوش تغییراتی است که باعث می شود هیچ کار جدی و درازمدتی را نتوان برنامه ریزی و اجرا کرد.

فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی… (بخش دوم)

تا زمانی که روشنفکر ما دست به گِل نبرد و نرود در درون واقعیت ها، و روش تحقیق را پیدا نکند، و تابع نتایج مستندِ بدست آمده از پژوهش خودش نباشد، در کار روشنفکری بیشتر ادیب است تا روشنفکر.

فکت، اطلاع رسانی، شفاف سازی؛ غلبه بر استبداد (بخش اول)

نکته دوم، نویسندگان جامعه اند. آنها متوجه این موضوع نیستند که اگر نتوانند، خطّ قرمز مابین خلاقیتِ ادبی و گرایش های سیاسی را حفظ کنند، می افتند به همان چیزی که شما به آن «تحلیل ایمانی» می گویید. یعنی تحلیلی مبتنی بر «اعتقاد». اعتقادی که از «سازمان» گرفته شده، و دانشی که برای بسط آن مورد استفاده قرار می گیرد. در صورتی که چنین انسانی شاید هیچوقت به دنبال این نباشد که بر اساس فکت ها آن اعتقاد را بسنجد و ببیند که آیا کاربردی دارد یا نه.

راهنمای کنشگری علیه نیروهای سرکوبگر

بهترین دفاع تهاجم است. در مقابل رژیم آدمکش جمهوری اسلامی با تهاجم از خود دفاع کنید.

خودرهاگران: شهروند باشید

شهروند فردی است آگاه که دفاع از حقوق خویش را وظیفه ی خود می داند و نه یک حق انتخاب قابل چشم پوشی.