Error: Feed has an error or is not valid



 


 


 


 
اخبار و رویدادها
11 December 2019 /  چهارشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۸

شورش ها در راهند. آنها را دریابیم.

باید از همین حالا با بهره مند شدن از خلاقیت و توانایی یکدیگر زمینه های یک سازماندهی و خود سازماندهی را درمیان اقشار متفاوت مردم بوجود بیاورند. باجمع های چند نفره از هرفرصتی که پیش می آید اعتراضات صنفی مردم را دامن بزنند. پایه یک قدرت سازمان یافته اجتماعی را می توان با این جمع های کوچک بوجود آورد. بدیهی ست که هر نیرو، سازمان یا شخصیت سیاسی که بتواند این قدرت اجتماعی را سازماندهی نماید، می تواند قدرت سیاسی را نیز در دست بگیرد.

برای تغییر در ایران چه باید کرد؟

موانع تغییر کدام ها هستند؟
۱) ترس
۲) یاءس
۳) نبود دانش مبارزاتی

پیام کنشگران یک درصدی به دژخیمان رژیم: وای بر شما اگر این عزیز را از دست دهیم!

پیام کنشگران یک درصدی به دژخیمان رژیم:
وای بر شما اگر این عزیز را از دست دهیم!

وقتی وزیر اطلاعات رژیم از آموزش جوانان برای رزم خیابانی ابزار نگرانی می کند

واکنش وزیر اطلاعات رژیم و ترس او از این آموزش ها یک بار دیگر درستی مسیر انتخاب شده توسط سازمان خودرهاگران را تایید می کند. رادیو اتحاد در این مسیر تلاش می کند. بدیهی است که یاری تک تک شما ایرانیان در این راه و مسیر می تواند در گسترش این کار موثر باشد. از رادیو اتحاد حمایت کنید،

بررسی روش های مدیریت شورش های اجتماعی – قسمت ۲

سرنوشت شورش ها و جنبش ها سر خیابانها تعیین می شود و نه در بحث های طولانی و نه در کلی گویی کردن ها. می توان ده سال دیگر را در فیس بوک و تویتر به هدر داد ولی به این وسیله نمی توان جمهوری اسلامی را از اریکه ی قدرت به پایین کشید.

بررسی روش های مدیریت شورش های اجتماعی – قسمت ۱

این یک پتانسیل عالی برای نیروی کنشگر و نیرویی که می خواهد به طور علمی و حساب شده و نه فقط احساسی و هیجانی با مسائل بر خورد کند فراهم می آورد. در اینجا کنشگر به دو نوع آمادگی نیاز دارد: یکی آمادگی نظری و دیگری آمادگی عملی

سرنگونی رژیم در گرو آموزش دانش سازماندهی و خود سازماندهی ست!

تنها بدیل رهایی بخش مردم ایران از چنگال استبداد دینی رژیم سیاه اندیش جمهوری اسلامی سازماندهی و خود سازماندهی صنفی است.

ضرورت خودسازماندهی، درس بزرگ جنبش سال ۸۸

شاید بد نباشد که در این زمینه به راهکار «خودسازماندهی» توجه نشان دهیم. روشی که در آن، نیروهای آگاه و کنشگر جامعه، به جای انتظار ظهور یک تشکیلات متمرکزِ سازمانده از نوع، که دیگر امکان پدیدآمدنش نیست، به طور خودکفا و فعال با بهره برداری از روش های ارتباط مدرن و کلاسیک اقدام به این کار می کنند. بر این مبنا، این واحدهای خودسازمان یافته جمع های متشکل از کنشگران را زمینه سازی می کنند، آموزش می بینند و در صحنه های مختلف جامعه مانند کارخانه و دانشگاه و محله به طور ملموس و مادی اقدام به آگاهی رسانی و هدایتگری معترضین می نمایند. جبران کمبود سازماندهی از طریق خودسازماندهی است.

در سالروز ۲۵ خرداد ۸۸: کنشگران جنبش این بار دیگر برای نمایش به خیابان نمی آیند برای رزم می آیند.

بر اساس این تجربه، جوانان این بار می دانند که باید از سازماندهی، آموزش، تجهیزات و برنامه ریزی برای مقابله با ماموران رژیم برخوردار باشند.

۲۵ بهمن: روز فریاد و کنش، نه روز سکوت و انفعال

آزادی پربهاست و هیچ ملتی بدون پرداختن این بها به آن دست نمی یابد. سازماندهی راه منطقی دست یابی به آزادی است.